TREPONEMA PALLIDUM ANTITELALARINI ERTA ANIQLASHDA IMMUNOFERMENT TAHLIL USULIDAN FOYDALANISH
##submission.downloads##
Treponema pallidum bakteriyasi keltirib chiqaradigan sifilis infeksiyasi asosan jinsiy yo‘l bilan yuqadigan antroponotik kasallikdir. Mazkur infeksiya shuningdek vertikal yo‘l orqali yuqishi ham mumkin, bunda infeksiyalangan onadan homilaga yuqishi natijasida tug‘ma sifilisga olib keladi. Shuningdek donor qonini quyish orqali ham yuqishi mumkin. Sifilisning xarakterli xususiyati bo‘lib uning turli organ tizimlariga bosqichma-bosqich zarar yetkazishi va jiddiy asoratlarni rivojlanishiga sababchi bo‘lishidir. Dunyoda sifilis bilan kasallanish darajasi yuqoriligicha qolmoqda. Jahon sog‘liqni saqlash tashkiloti ma’lumotlariga ko‘ra, 2020-yilda sifilis bilan kasallangan 15 yoshdan 49 yoshgacha bo‘lgan kattalar soni 7,1 millionga yetdi. Sifilitik infeksiyani samarali aniqlash laboratoriya tekshiruvlari natijalariga, ayniqsa immunoferment usullariga bog‘liq bo‘lib, bu qonda patogen antigenlarga xos bo‘lgan antitelalarni aniqlash imkonini beradi. Ushbu maqolada Treponema pallidumga antitelalarini orlarni erta aniqlashga qaratilgan immunoferment usullarini ishlab chiqish muhokama qilinadi. Bu esa kasallikning tarqalishini nazorat qilish va unga qarshi kurashish uchun muhimdir.
1. Аковбян В.А. Характеристика эпидемиологических закономерностей, определяющих распространение заболеваний, передаваемых половым путем, в России. / В.А. Аковбян, А.В. Резайкина, Л.И. Тихонова // Вестник дерматологии и венерологии 1998; 1: 4-6.
2. Овчинников Н.М. Бледная спирохета. // Венерические болезни: Руководство для врачей). / Под ред. М.П. Демьяновича, Н.М. Туранова. // М.: Медгиз, 1956: 451-465.
3. Скрипкин Ю.К. Кожные и венерические болезни. Руководство для врачей. / Ю.К. Скринкин (ред.), В.Н. Мордовцев (ред.) // М.: Медицина, 1999; Т. I.: 466-503.
4. Goh B.T. European guidelines for the management of syphilis. / B.T. Goh, P.C. van Voorst Vader // Int J STD AIDS 2001; 12 (Suppl. 3): 63-68. URL: http//:tutJ.Std/Aids_oct2004.v1253.
5. Аковбян В.А. Глава 7. Сифилис. Диагностика. / В кн.: В.А. Аковбян, В.Г. Нестеренко // Инфекции, передаваемые половым путем. - М.: Медиа Сфера, 2007: 306-323.
6. Лосева О.К., Ловенецкий А.Н. Эпидемиология, клиника, диагностика и лечение сифилиса. Руководство для врачей. // В кн.: Опыт организации борьбы с сифилисом в субъекте Российской Федерации. - Екатеринбург: Чароид, 2002: 159-248.
7. Соколовский Е.В. Руководство по лабораторной диагностике сифилиса в странах Восточной Европы. / Е.В. Соколовский, Н.В. Фриго, С.В. Ротанов и др.// Вестник дерматологии и венерологии 2008; 5: 87-96.
8. Tsuboi M, Evans J, Davies EP, Rowley J, Korenromp EL, Clayton T, Taylor MM, Mabey D, Chico RM. Prevalence of syphilis among men who have sex with men: a global systematic review and meta-analysis from 2000-20. Lancet Glob Health. 2021 Aug;9(8):e1110-e1118. doi:
10.1016/S2214-109X(21)00221-7. Epub 2021 Jul 8. PMID: 34246332; PMCID: PMC9150735.
9. Масеткин И.П. Серодиагностика сифилиса. Учебно-методическое пособие. / И.П. Масеткин, Л.С. Резникова, Т.А. Лучникова, В.Д. Елькин // Пермь, 1977.
10. Овчинников Н.М. Лабораторная диагностика заболеваний, передающихся половым путем. / Н.М. Овчинников, В.Н. Беднова, В.В. Де-лекторский // М.: Медицина, 1987; 303 с. 11. Дмитриев Г.А. СИФИЛИС. Дифференциальный клинико-лабораторный диагноз. / Г.А. Дмитриев, Н.В. Фриго // М.: Медицинская книга, 2004; 366 с.
Mulkiiyat (c) 2026 «O‘zMU XABARLARI»

Ushbu ish quyidagi litsenziya asosida ruxsatlangan Kreativ Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International litsenziyasi asosida bu ish ruxsatlangan..


.jpg)

.png)






