Ijtimoiy-gumanitar fanlar

O‘ZBEK VA TURK TILLARIDAGI RAVISHDOSH YASALISHINING MORFOLOGIK XUSUSIYATLARI

Adverbial constructions, morphology, Uzbek language, Turkish language, Turkic languages, derivational affixes, comparative linguistics, agglutination

Mualliflar

  • Mahliyo ESHMAMATOVA, Teacher of the Department of Uzbek Language and Literature, Denov Institute of Entrepreneurship and Pedagogy, Uzbekistan

Ushbu maqolada turkiy tillar oilasiga mansub bo‘lgan o‘zbek va turk tillaridagi ravishdoshli birikmalarning morfologik xususiyatlari tahlil qilinadi. Tadqiqot davomida ushbu birikmalarga xos tuzilish modellari, so‘z yasash jarayonlari hamda ularni shakllantiruvchi morfologik ko‘rsatkichlar o‘rganiladi. Qiyosiy tahlil asosida umumiy turkiy ildizga mansub o‘xshash jihatlar bilan bir qatorda, har ikki tilning o‘ziga xos taraqqiyoti natijasida shakllangan farqli belgilari ham aniqlanadi. Maqolada hol, vaqt, o‘rin va daraja ma’nolarini ifodalovchi ravishdoshli birikmalarning affiksatsiya, takrorlash va qo‘shma tuzilma orqali hosil bo‘lish xususiyatlariga alohida e’tibor qaratiladi. Tadqiqot natijalari ikki til o‘rtasida ravishdoshli birikmalarni shakllantirish jarayonida sezilarli morfologik o‘xshashliklar mavjudligini ko‘rsatadi, shu bilan birga ayrim o‘ziga xos rivojlanish yo‘nalishlari ham kuzatiladi.