Ijtimoiy-gumanitar fanlar

HIND-YEVROPA TILLARIDA RAVISHLARNING O‘RGANILISHI: TASNIFI, TURLARI VA LINGVISTIK YONDASHUVLAR

ravishlar, Hind-Yevropa tillari, ravishlar tasnifi, tarixiy tilshunoslik, sintaksis, semantika, morfologiya, grammatikalashuv, tipologiya

Mualliflar

  • Markhabo I. ATADJANOVA Urgench State University named after Abu Raykhan Beruniy, Teacher, English Language and Literature DepartmentUrgench, Uzbekistan, Uzbekistan

Ushbu maqolada Hind-Yevropa tillarida ravishlarning o‘rganilishi semantik, sintaktik, morfologik va diaxronik nuqtayi nazardan tahlil qilinadi. Unda ravishlarning grammatik kategoriya sifatidagi geterogen tabiati yoritilib, ularni tasniflashda qo‘llaniladigan asosiy tamoyillar, jumladan ma’no, sintaktik taqsimlanish, so‘z yasalishi va tarixiy kelib chiqish masalalari ko‘rib chiqiladi. Qadimgi Hind-Yevropa tillarida ravishlarning muzlashgan kelishik shakllari, yuklamalar, olmosh asoslari va deyktik elementlardan rivojlanishiga alohida e’tibor qaratiladi. Maqolada Otto Yespersen, Rey Jekendoff, Irena Bellert, Rendolf Kvirk, Sidni Grinbaum, Jefri Lich, Yan Svartvik, Tomas Ernst, Gulyelmo Chinkve va Paolo Ramat kabi tilshunoslar tomonidan ilgari surilgan muhim yondashuvlar ham tahlil qilinadi. Tahlil shuni ko‘rsatadiki, ravishlarni yagona leksik sinf sifatida emas, balki grammatika, ma’no, diskurs va tarixiy o‘zgarish o‘zaro ta’sirida shakllanadigan funksional soha sifatida talqin qilish lozim.