MA’NAVIY BARKAMOLLIK: FALSAFIY ASOSLAR, TARIXIY TARAQQIYOT VA ZAMONAVIY INTERPRETATSIYALAR
##submission.downloads##
Mazkur maqolada ma’naviy barkamollik tushunchasining falsafiy asoslari, tarixiy shakllanishi va zamonaviy ijtimoiy-falsafiy
talqinlari tahlil qilinadi. Unda Sharq va G‘arb falsafiy an’analaridagi yondashuvlar qiyosiy o‘rganilib, qadimgi davrdan boshlab
islom falsafasi, ma’rifatparvarlik hamda zamonaviy global tafakkur doirasidagi qarashlar yoritiladi. Ma’naviy barkamollik shaxs
kamoloti, axloqiy yetuklik va ijtimoiy mas’uliyat bilan bog‘liq murakkab fenomen sifatida talqin etiladi. Shuningdek, globallashuv
va axborotlashuv sharoitida ushbu tushunchaning mazmuniy o‘zgarishlari ochib beriladi. Tadqiqot natijalari barkamol shaxsni
shakllantirish masalalarini ilmiy asosda tushunishga xizmat qiladi.
1. Аристотель. Политика. – Москва: Мысль, 1997. – С. 56–57.
2. Forobiy A. N. Fozil odamlar shahri. – Toshkent: Xalq merosi, 1993. – B. 167–172.
3. G‘azzoliy A. H. Ihyo ulumiddin. – Toshkent: Mavorounnahr, 2003. – B. 72.
4. Navoiy A. Mahbub ul-qulub. – Toshkent: G‘. G‘ulom nomidagi nashriyot, 1983. – B. 109.
5. Mansurova M. Y. Ijtimoiy boshqaruvning ma’naviy asoslari: falsafiy tahlil. – Buxoro: NDU, 2024. – B. 8–10.
6. Ochilov X. A. Davlat fuqarolik xizmatchisining ma’naviy faolligini oshirish mexanizmlari. – Samarqand: SamDU, 2024. –
B. 9–11.
7. Rustamaliyev M. H. Jamiyat barqarorligini ta’minlashda davlat boshqaruvining ma’naviy-huquqiy tamoyillari. – Namangan:
NamDU, 2025. – B. 10–11.
8. Yuldashev B. E. Zamonaviy rahbar ijtimoiy qiyofasini yuksaltirishning ijtimoiy-falsafiy muammolari. – Qarshi: QDU, 2022.
– B. 13–15.
9. Гегель Г. История философии. Том 2. — Москва: Мысл, 1971. — с. 210–230.
10. Fromm E. To Have or To Be? — New York: Harper & Row, 1976. — 60–75-betlar.
11. Castells M. The Rise of the Network Society. — Oxford: Blackwell, 2010. — 395–420-betlar.
12. G‘azzoliy A.H. Ihyo ulum ad-din. 1-jild. — Qohira: Dar al-Fikr, 2004. — 105–125-betlar.
13. Кант И. Критика практического разума. — Москва: Наука, 1988. — с. 80–100.
14. Habermas J. The Theory of Communicative Action. Vol. 1. — Boston: Beacon Press, 1984. — 270–300-betlar.
15. Bauman Z. Liquid Modernity. — Cambridge: Polity Press, 2000. — 130–155-betlar.
16. Rumiy J. Masnaviy. 3-jild. — Tehron: Intishorot-e Amir Kabir, 2006. — 50–70-betlar.
17. Scheler M. Der Formalismus in der Ethik und die materiale Wertethik. — Halle: Niemeyer, 1916. — 200–230-betlar.
18. Husserl E. Die Krisis der europäischen Wissenschaften und die transzendentale Phänomenologie. — Haag: Martinus Nijhoff,
1954. — 1–30-betlar.
19. Jonas H. Das Prinzip Verantwortung. — Frankfurt am Main: Suhrkamp, 1979. — 30–55-betlar.
20. Foucault M. The Care of the Self. — New York: Pantheon Books, 1986. — 35–60-betlar.
21. Aminaxon XUSHMAMATOVA. (2025). PRAGMATIC ASPECTS OF DIALOGIC COMMUNICATION IN ENGLISH AND UZBEK DRAMATIC DISCOURSE. «ACTA NUUz», 1(1.7), 336–338. https://doi.org/10.69617/nuuz.v1i1.7.8560
22. Mahbuba RAHMONOVA. (2025). UZBEK FOLK RITUALS . «ACTA NUUz», 1(1.7), 287–288. https://doi.org/10.69617/nuuz.v1i1.7.8559
23. uxayyo RAXMATOVA. (2025). CONDITIONS FOR IMPROVING SOCIO-ENVIRONMENTAL PROTECTION IN THE PROCESS OF GLOBAL ENVIRONMENTAL PROBLEMS . «ACTA NUUz», 1(1.7), 284–286. https://doi.org/10.69617/nuuz.v1i1.7.8554
24. Mubin RAKHIMOV. (2025). PROBLEMS OF CREATING A LINGUISTIC CORPUS BASED ON JURISDICTIVE TEXTS . «ACTA NUUz», 1(1.7), 281–283. https://doi.org/10.69617/nuuz.v1i1.7.8553
25. Дильбар РАСУЛОВА. (2025). CONVERGENCE WITH THE DOMINANT LANGUAGE MEANS ON THE MATERIAL OF THE ARTISTIC TEXT . «ACTA NUUz», 1(1.7), 277–280. https://doi.org/10.69617/nuuz.v1i1.7.8552
Mulkiiyat (c) 2026 «O‘zMU XABARLARI»
Ushbu ish quyidagi litsenziya asosida ruxsatlangan Kreativ Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International litsenziyasi asosida bu ish ruxsatlangan..
.jpg)
.png)
