ISLOM TAFAKKURIDA SUNNAT INKORCHILIGI: TARIXIY ILDIZLAR, METODOLOGIK ASOSLAR VA ZAMONAVIY KO‘RINISHLAR
##submission.downloads##
Ushbu maqolada sunnatni inkor etuvchi oqimlarning tarixiy ildizlari, g‘oyaviy asoslari va zamonaviy ko‘rinishlari tahlil qilinadi. Xavorijlar, mo‘taziliylar ichidagi ratsionalistik yo‘nalishlar hamda XIX–XX asrlarda shakllangan “Qur’oniyun” harakati vakillarining asosiy da’volari ilmiy nuqtai nazardan o‘rganilgan. Shuningdek, sunnatning huquqiy va metodologik ahamiyati ahli sunna ulamolarining asarlari asosida yoritilib, inkorchilar tomonidan ilgari surilgan shubhalarga naqliy va aqliy raddiyalar berilgan. Maqola sunnatning Qur’onni to‘ldiruvchi va amaliyotga tatbiq etuvchi asosiy manba ekanini ilmiy asosda ko‘rsatadi hamda zamonaviy inkorchilik oqimlarining metodologik zaifliklarini ochib beradi.
1. Goldziher, I. (1971). Muslim Studies. Chicago: University of Chicago Press.
2. Al-Shafi’i, Muhammad ibn Idris. (2005). Al-Risala. Cairo: Dar al-Kutub al-Ilmiyya.
3. Al-Ghazali, Muhammad. (1989). As-Sunna an-Nabawiyya bayna Ahl al-Fiqh wa Ahl al-Hadith. Beirut: Dar al-Shuruq.
4. Al-Maturidi, Abu Mansur. (2005). Ta’wilat Ahl al-Sunna. Beirut: Dar al-Kutub al-Ilmiyya.
5. Al-Shatibi, Ibrahim ibn Musa. (1997). Al-Muwafaqat fi Usul al-Sharia. Riyadh: Dar Ibn Affan.
6. Al-Khatib, Muhammad Ajjaj. (1989). Usul al-Hadith: Ulumuhu wa Mustalahuhu. Damascus: Dar al-Fikr.
7. As-Sibai, Mustafa. (1985). As-Sunna wa Makanatuha fi al-Tashri’ al-Islami. Beirut: Dar al-Warraq.
8. Abu Zahra, Muhammad. (1958). Usul al-Fiqh. Cairo: Dar al-Fikr al-Arabi.
9. Abu Rayya, Mahmud. (1958). Adwa’ ‘ala al-Sunna al-Muhammadiyya. Cairo: Dar al-Ma’arif.
10. Parwez, Ghulam Ahmad. (1950). Tulu-e-Islam. Lahore: Idara-e-Tulu-e-Islam.
Mulkiiyat (c) 2026 «O‘zMU XABARLARI»
Ushbu ish quyidagi litsenziya asosida ruxsatlangan Kreativ Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International litsenziyasi asosida bu ish ruxsatlangan..
.jpg)
.png)
