RITORIKADAN NORMATIVLIK SARI: XITOYNING BUTUNJAHON MEROSI DISKURSI UCHUN MOSLIKKA ASOSLANGAN TARJIMA KONSEPTUAL ASOSINI YARATISH
##submission.downloads##
Xitoy madaniy merosini xalqaro miqyosda targ‘ib etish jarayonida an’anaviy ichki tantanavor bayon uslubi bilan YUNESKOning
Butunjahon merosi tizimi talab qiladigan obyektiv va dalillarga asoslangan yondashuv o‘rtasida barqaror «diskursiv nomuvofiqlik»
kuzatiladi. Ushbu tadqiqot mazkur narrativ tafovutning kelib chiqish sabablarini tizimli ravishda tahlil qiladi hamda ichki ritorik
uslublar - ko‘pincha yuqori darajadagi emotsional-ekspressiv ifodalar bilan tavsiflanadigan nutq shakllari - xalqaro ekspertlar va
baholash qo‘mitalari tomonidan ustuvor deb e’tirof etiladigan «Umumjahon alohida qiymati» (Outstanding Universal Value, OUV)
konsepsiyasining mazmunini yetarli darajada yoritishga to‘sqinlik qilishini aniqlaydi.Uzoq muddatli siyosiy tahlil va diskurs
nazariyasiga tayangan holda, ushbu tadqiqot madaniy mazmunga ega birliklarni tarjima qilish uchun «Yadro–yo‘ldosh» (Core–
Satellite) narrativ modeli hamda ko‘p bosqichli kompensatsiya protokolini taklif etadi. Texnik va tarixiy faktlarning aniqligini
madaniy jihatdan mazmunli interpretativ qatlamlar bilan uyg‘unlashtirish orqali ushbu konseptual yondashuv madaniy meros
obyektlarini boshqaruvchi muassasalar uchun milliy madaniy o‘ziga xoslikni xalqaro kommunikativ me’yorlar bilan
uyg‘unlashtirishga xizmat qiladigan amaliy metodologik asosni yaratadi.Tadqiqot yakunida institutsional salohiyatni
mustahkamlash hamda integratsiyalashgan tarjima strategiyasini joriy etish zamonaviy xalqaro axborot makonida
Xitoy madaniy merosi obyektlarining nufuzini mustahkamlash va ularning xalqaro miqyosda to‘g‘ri, aniq hamda tushunarli idrok
etilishini ta’minlashning muhim shartlari ekanligi asoslab beriladi
1. Albert, R., Jeong, H., & Barabási, A.-L. (1999). Internet: Diameter of the world-wide web. Nature, 401(6749), 130.
2. Amaral, L. A. N., Scala, A., Barthelemy, M., & Stanley, H. E. (2000). Classes of small-world networks. Proceedings of the
National Academy of Sciences, 97(21), 11149–11152.
3. Aragon, E. (2023). Connecting sunken actors: Social network analysis in maritime archaeology. Historical Archaeology.
4. Australia ICOMOS. (2013). The Burra Charter. Australia ICOMOS.
5. Avrami, E., & Mason, R. (2019). Mapping the issue of values. In Values in heritage management. The Getty Conservation
Institute.
6. Bantimaroudis, P. (2013). Cultural agenda setting: New developments in established paradigms. Mass Communication and
Journalism, 3, e137.
7. Bantimaroudis, P., Zyglidopoulos, S., & Symeou, P. C. (2010). Greek museum media visibility and museum visitation.
Journal of Communication, 60(4), 743–757.
8. Bekkers, V., Beunders, H., Edwards, A., & Moody, R. (2011). New media, micromobilization, and political agenda setting.
The Information Society, 27(4), 209–219.
9. Birkland, T. A. (2017). Agenda setting in public policy. In Handbook of public policy analysis. Routledge.
10. Blake, J. (2015). International cultural heritage law. Oxford University Press.
11. Jang, H., & Mennis, J. (2021). The role of local communities and well-being in UNESCO World Heritage Site conservation.
Sustainability, 13(13), 7144.
12. Jia, S., & Zhai, Q. (2023). Translating Chinese texts of intangible cultural heritage into English. Journal of Translation
Studies.
13. Smith, R. C. (2007). The UNESCO Convention on the Protection and Promotion of the Diversity of Cultural Expressions.
International Journal of Communication, 1, 24–55.
Mulkiiyat (c) 2026 «O‘zMU XABARLARI»

Ushbu ish quyidagi litsenziya asosida ruxsatlangan Kreativ Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International litsenziyasi asosida bu ish ruxsatlangan..




.jpg)

.png)




