EKOLOGIK TA’LIM-TARBIYANING METODOLOGIK ASOSLARI: ZAMONAVIY PARADIGMALAR VA KONSEPTUAL YONDASHUVLAR
##submission.downloads##
Mazkur maqolada ekologik ta’lim-tarbiyaning metodologik asoslari zamonaviy ilmiy qarashlar nuqtai nazaridan tahlil qilingan. Yer yuzida tobora chuqurlashib borayotgan ekologik muammolar va barqaror rivojlanish tamoyillarining ta’lim makoniga kirib kelishi ekologik ta’limning ilmiy-nazariy bazasini izchil ravishda qayta ishlab chiqish ehtiyojini ob’ektiv zarurat sifatida o’rtaga qo’ydi. Shu nuqtai nazardan maqolada ekologik, tizimli, kompetensiyaviy, aksiologik va barqaror rivojlanish paradigmalarining mazmuni ochib berilgan; integrativ, tadqiqotchilik faoliyatiga va shaxsga yo'naltirilgan hamda fanlararo yondashuvlarning o‘zaro bog’liqligi tahlil qilingan. Tahlil davomida qiyosiy-tarixiy, tizimli va paradigmal tahlil metodlaridan foydalanilgan. Zamonaviy paradigmalar va yondashuvlarning integratsiyasi o‘quvchilarda ekologik kompetentlikni shakllantirishga va biologiya ta’limi mazmunini boyitishga xizmat qilishi tadqiqot natijasi sifatida ko‘rsatilgan.
1. O‘zbekiston Respublikasi Prezidentining “2030-yilgacha bo‘lgan davrda atrof-muhitni muhofaza qilish konsepsiyasini tasdiqlash to‘g‘risida”gi qarori.
2. O‘zbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining ekologik ta’lim va tarbiyani rivojlantirishga oid me’yoriy-huquqiy hujjatlari to‘plami. – 2023.
3. UNESCO. Education for Sustainable Development Goals: Learning Objectives. – Paris: UNESCO Publishing, 2017. – 63.
4. UNESCO. Education for Sustainable Development: A Roadmap. – Paris: UNESCO Publishing, 2020. – 66
5. European Commission, Joint Research Centre. GreenComp: The European Sustainability Competence Framework. – Luxembourg: Publications Office of the European Union, 2022. – 76 b.
6. OECD. Ta'lim va ko'nikmalarning kelajagi: Ta'lim 2030. OECD O'qish kompasi 2030. – Paris: OECD Publishing, 2019y.
7. Sterling S. Barqaror ta'lim: O'qitish va o'zgarishlarni qayta ko'rib chiqish. – Totnes: Green Books, 2001. – 96 b
8. Tilbury D. Barqaror rivojlanishga yo'naltirilgan ekologik ta'lim: 1990-yillarda atrof-muhit ta'limining yangi ustuvorliklarini belgilash // Ekologik ta'lim tadqiqotlari. – 1995. – 1-jild. – 2-son. – B. 195–212.
9. Hungerford H.R., Volk T.L. Ekologik ta'lim orqali o'quvchilar xulq-atvorini o'zgartirish // Ekologik ta'lim jurnali. – 1990. – 21-jild. – 3-son. – B. 8–21.
10. Palmer J.A. Environmental Education in the 21st Century: Theory, Practice, Progress and Promise. – London: Routledge, 1998. – 272 b.
11. Fien J. Atrof-muhit uchun ta'lim: Tanqidiy o'quv dasturi nazariyasi va ekologik ta'lim. – Geelong: Deakin University Press, 1993. – 198 b.
12. Wals A.E.J. Learning for Sustainability in Times of Accelerating Change // Wageningen Academic Publishers. – 2019. – 128 b.
13. Orr D.W. Ecological Literacy: Education and the Transition to a Postmodern World.– Albany: State University of New York Press, 1992.– 210 b
14. Bonnett M. Environmental Concern, Moral Education and Our Place in Nature // Journal of Moral Education. – 2007. – Vol. 36. – No. 4. – P. 707–723.
15. Назаров Ш.С. Экологическое образование и воспитание учащихся в условиях устойчивого развития. – Ташкент: Фан, 2018. – 186 с.
16. Муслимов Н.А. Педагогик компетентлик ва уни ривожлантириш технологиялари. – Тошкент: Fan va texnologiya, 2019. – 248 б.
17. Абдуқодиров А.А. Таълим тизимида компетенциявий ёндашувнинг назарий асослари. – Тошкент: Tafakkur, 2020. – 214 б.
Mulkiiyat (c) 2026 «O‘zMU XABARLARI»
Ushbu ish quyidagi litsenziya asosida ruxsatlangan Kreativ Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International litsenziyasi asosida bu ish ruxsatlangan..
.jpg)
.png)
